[fic the avengers,thor] [lokixthor] love and pain part 2

posted on 15 Jul 2012 13:27 by nh2dpun directory Fiction

           โลกิพลิกมือที่ไล้ใบหน้าของธอร์ มาจับโซ่ที่คล้องลำคอของธอร์ไว้แล้วดึงธอร์เข้าหาตัวเอง ชิดใกล้จนปลายจมูกแทบชนกัน ดวงตาสีเขียวใสนั่นทอประกายแรงกล้าราวกับตัดสินใจในอะไรบางอย่างได้แล้ว

           

          “ข้าไม่สน ว่าเจ้าจะรักข้าจริงหรือไม่ ธอร์” โลกิกระซิบ “แต่ข้าจะทำให้เจ้าอับอาย ข้าจะย่ำยีศักดิ์ศรีของเจ้า”

           

          “เจ้าจะทำอะไร” ธอร์ขมวดคิ้ว รู้สึกหวั่นวิตกกับสิ่งที่กำลังจะเกิดกับตัวเอง

           

          “ทำในสิ่งที่อยากจะทำ...” โลกิกล่าว แล้วยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาลูบเส้นผมของธอร์ “...หลังจากที่รู้ว่าข้าไม่ใช่น้องแท้ๆ ของเจ้า” สิ้นคำโลกิก็กระชากศรีษะของธอร์หงาย แล้วโน้มหน้าลงไปใกล้ๆ กับริมหูของธอร์

           

            “ข้าจะทำให้เจ้าอับอาย ธอร์”

           

             ตอนแรก ธอร์จินตนาการไปต่างๆ นานา ว่าโลกิจะทำอะไรที่เป็นการ ย่ำยีศักดิ์ศรีของเขา แต่ในตอนนี้เทพสายฟ้ารู้แล้ว เรื่องแบบนี้ มันต้องอยู่ที่ความเต็มใจ เขาไม่เคยคิดว่าจะเจอเรื่องแบบนี้ โดยเฉพาะกับตัวเอง กับผู้ชายด้วย เขาก็ต้องเป็นฝ่ายนำ เป็นผู้นำ เป็นคนคุม ไม่ใช่แบบนี้ นี่มัน...หยามกันชัดๆ ทำไมจะต้องมาเสียบริสุทธิ์ให้กับผู้ชายด้วยกัน โดยที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนนำ แม้จะกับโลกิด้วยล่ะ ว่าแต่ว่า...โลกิจะทำแบบนั้น กับเขาเนี่ยนะ...เพราะอะไรกัน หรือว่าโลกิเองก็...

           

            “หยุด” ธอร์คำรามเบาๆ ความจริงก็เริ่มหวั่นไหว หากว่าสิ่งที่โลกิจะทำนั้น มันมาจากใจของโลกิด้วยเช่นกัน หากเพียงแค่คนตรงหน้าจะคิดแบบเดียวกับเขาเท่านั้น ขณะนั้นโลกิก็เริ่มเปลื้องอาภรณ์ของเขาออกแล้ว

           

            “ข้าบอกแล้วไง ว่าข้าไม่สนใจ” โลกิสวนกลับ ก่อนจะพบว่า ในสภาพที่ธอร์ถูกล่ามอยู่แบบนี้ การปลดเปลื้องสิ่งที่ปกปิดร่างกายของธอร์นั้นมันช่างลำบากยิ่ง โลกิหยิบมีดสั้นออกมาจากด้านในชุด แล้วกรีดชุดของธอร์แบบไม่สนใจจะคงสภาพ ธอร์พยายามดิ้น โลกิจึงจับโซ่ที่คอไว้แล้วบังคับให้ธอร์อยู่นิ่งๆ พลางจ้องตา

           

            “ไม่รักข้าแล้วเหรอ” โลกิถามอย่างยียวน

           

            “มันไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด” ธอร์ว่า “เจ้าทำแบบนี้ทำไม”

           

            “ข้าแค่อยากทำลายศักดิ์ศรีของเจ้า” โลกิตอบ

           

            “มีวิธีตั้งเยอะแยะ แต่ทำไมเจ้าถึงเลือกวิธีนี้” ธอร์โต้กลับ “หากไม่ใช่ว่าเจ้าเองก็มีใจให้ข้าเช่นเดียวกัน” สิ้นคำ โลกิก็นิ่งเงียบไป ก่อนจะระเบิดหัวเราะลั่น

           

            “ข้าอาจจะเป็นพวกหัวใจกับร่างกายแยกกันก็ได้นะ” โลกิพูดยิ้มๆ

           

            “แต่กับผู้ชายด้วยกันเนี่ยนะ” ธอร์แย้ง

           

           “ข้าไม่จำเป็นต้องเอาของข้าใส่เข้าไปในตัวเจ้านี่” เทพแห่งความวุ่นวายเลิกคิ้วอย่างกวนอารมณ์ ก่อนจะลุกขึ้นยืน แล้วบังคับให้โซ่คลายออก ไม่ใช่เพื่อปล่อยธอร์ให้เป็นอิสระ แต่เพื่อเปลี่ยนอาริยาบถ ทว่า แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนแม้แต่โลกิก็แทบไม่ทันรู้สึกตัว ธอร์จับโซ่ไว้แล้วเตะปัดขาโลกิจนล้ม ก่อนจะเหวี่ยงโซ่ออกไปให้ไกลตัวที่สุด เขาจับแล้วไร้แรงแต่โลกิจับกลับไม่เป็นไร การจะเอาโซ่แบบนั้นมาล่ามโลกิ ก็เหมือนเอาเชือกเส้นเล็กๆ ที่แค่กระตุกก็ขาดมาล่ามพญาช้างสารนั่นแหละ แล้วธอร์ก็ขึ้นคร่อมร่างของโลกิไว้ เพียงมือแกร่งข้างเดียวของเขาก็สามารถรวบสองมือของโลกิไว้เหนือหัวได้

           

          ตอนนี้เป็นธอร์ที่คุมสถานการณ์แล้ว

           

          “ข้าไม่ยอมให้เจ้าทำอย่างนั้นแน่” ธอร์พูดเบาๆ โลกิที่หน้าซีดเพราะเสียท่าพยายามจะรวบรวมสติเข้าต่อสู้

           

“ทำอย่างนั้นน่ะอย่างไหน” เทพหนุ่มผู้เพลี่ยงพล้ำพยายามกวนอารมณ์อีกฝ่าย

           

“เจ้าก็รู้ว่าอย่างไหน อย่ามาปั่นหัวข้า” ธอร์กัดฟันพูดพลางโน้มหน้าลงไปใกล้

           

            “คิดไปเองหรือเปล่าเจ้าน่ะ” โลกิยักคิ้ว ทันใดก็เปลี่ยนสีหน้าอย่างฉับพลัน ธอร์ชะงักด้วยความตกใจ ใบหน้าของโลกิบิดเบี้ยวราวกับเจ็บปวด ใบหน้าซีดเผือด

           

          “อ๊ากกก ข้าเจ็บ!!” โลกิกรีดเสียงร้อง ธอร์ผงะ ท่าทางลนลาน

           

          “เจ้าเจ็บเหรอ เจ็บตรงไหนกัน” ธอร์ถอยออกมา พลางกวาดสายตามองไปทั่วร่างของอีกฝ่ายอย่างเป็นห่วง แต่แล้วเขาก็เห็นเงาวูบไหวตัดหน้า รู้สึกตัวอีกทีก็ลงไปนอนหงานบนพื้นโดยมีโลกิคร่อมตัวอยู่เสียแล้ว

           

          “ข้าแค่ตะโกนไปยังงั้น เจ้าก็ยังจะหลงเชื่ออีกเหรอ” โลกิพูดอย่างเอือมระอา ...ตะโกนไปยังงั้นห่าอะไร เล่นทำหน้าซะเหมือนกับโดนแทงจากข้างหลังทะลุถึงหัวใจด้วยนี่... ธอร์อยากจะตอกกลับ แต่ไม่ทันได้ขยับปากก็เห็นว่าโลกิชักมีดสั้นออกมาจากในสาบเสื้อ แล้วสะบัดทีหนึ่ง จากมีดสั้นเล่มเล็กๆ ก็กลายเป็นมีดสั้นยาวประมาณสามสิบเซนติเมตร และไม่ทันจะได้ถามว่าจะทำอะไร โลกิก็ขยับเข่าล็อคศีรษะเขาไว้ ก่อนจะรวบมือทั้งสองของเขาไว้ด้านบน โดยให้ฝ่ามือทับกัน...

           

            “เจ้าจะทำ...” ธอร์ตะโกนลั่น

           

ฉึก!!

           

“...บ้าอะไร” ธอร์กัดฟันพูดข่มไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา

           

            ตอนนี้ฝ่ามือของเขามีรูโหว่อยู่ตรงกลางฝ่ามือเป๊ะๆ แล้ว โดยมีใบมีดเสียบไว้อยู่ลึกลงไปจนถึงพื้นหิน ตรึงธอร์เอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน แล้วโลกิก็ชักอีกเล่มออกมาสะบัด

           

           ...เรากำลังจะถูกแล่เนื้อสดสินะ... ธอร์คิด นึกถึงเนื้อแผ่นบางบนจานทองที่ตั้งอยู่บนโต๊ะในห้องอาหาร

    &nb